Dziś kolejny raz wybrałem rower jako środek lokomocji w drodze do pracy. Pogoda znów ładna, więc czemu nie skorzystać. Dziś w końcu również nie muszę korzystać z samochodu.
Zahaczyłem w drodze do pracy o Karczówkę.
W drodze powrotnej do domu skorzystałem z "zająca" na szosówce i kawałek jechaliśmy razem. Zawsze w grupie siła.
I jeszcze jedno, tym razem zmierzyłem czas powrotu: 21:37 - to na razie rekord, bo jedyny zmierzony czas.

Dziś rano miałem obiekcje, czy jechać do pracy rowerem, czy też pozostać przy samochodzie. Nieco zmylił mnie deszcz w nocy, a szczególnie poranny deszczyk. Wiadomo, człowiek utytra się. Zmoczy. Co prawda przebieram się w pracy, ale to zawsze. Jednak w końcu za namową żony (o dziwo), wskoczyłem w rowerowe gatki i niedługo po tym kręciłem już spokojnie po ścieżce rowerowej.
Dziś było to szczególnie spokojnie, ponieważ po nieprzespanej nocy, drugiej z kolei, nie miałem siły na ostrzejszą jazdę i dalsze jeszcze wypady.
W drodze powrotnej jakoś ciężko było znów rozkręcić nogi i początek był osowiały. Ale na szczęście później już było lepiej.

Wpis uzupełniam o wspólną wycieczkę z chłopakami (moimi synami) w dniu wczorajszym. Pojechaliśmy nową ścieżką rowerową, która wygląda bardzo ładnie. Drogowcy przyłożyli się wyjątkowo do tego. Są jednak pewne mankamenty w postaci wystających krawężników czy dołów na trasie. No i czerwona farba już momentami odpada. Jednak największy minus, to że zaczyna i kończy na środku trawnika. Mam nadzieję, że będzie dalej dorabiana. A pojechaliśmy głównie na jeden podjazd, którym starszy syn chciał podjechać, a który widać na końcówce etapu wyścigu Solidarności i Olimpijczyków. Podjazd ma 10-11%. A później nad zalew i do domu.

Nie to, że dosłownie. Ale korzystając z okazji i sposobności wyrwałem się wcześniej do domu i w drodze do pracy zahaczyłem o Chęciny, a później jeszcze wjechałem sobie na Karczówkę.
W tamtą stronę zasuwałem nieźle i chyba wykręciłem moją rekordową średnią, choć nie przywiązuję do tego szczególnej uwagi. W wyszło mi 27 km/h. Później już odpuściłem, ponieważ miałem i sporo czasu na powrót do pracy, a i nie chciałem się tak mocno zmęczyć.
Szkoda, że tak codziennie nie można. Pozostaną tylko krótkie wypady przed pracą.

Chęciny o poranku. © Robert

O poranku przed drzwiami klasztoru. © Robert

I jeszcze jedno zdjęcie. A mnie jest szkoda ... "białych nocy".

"Białe noce?" © Robert

W drodze do domu już tak szybko nie jechałem. Jakoś początkowo trudno było mi się rozkręcić. Dopiero po kilku kilometrach jechałem już swoje. W sumie udany dzień.