Zimno, ale chciałem odpocząć od rodzinnego zgiełku. W lesie również jest pięknie, ale tylko na ubitych traktach.
Korci, aby jeździć codziennie, ale jednak -17 st. dziś rano ostudziło moje emocje.
A poniżej kilka fotek z leśnej przejażdżki.

Tu byłem. Ślad na śniegu. © Robert

Leśna ścieżka o zachodzie słońca. © Robert

Nieużywana droga. © Robert

Kilka więcej znajduje się na Facebooku.

Wczoraj po raz pierwszy zimową porą wyszedłem z kumplem pojeździć wieczorkiem. Dla mojego znajomego była to (prawie) pierwszyzna. Jednak sytuacja wymagała przeprowadzenia pewnych testów jazdy zimowej, a głównie nowych oponek z kolcami. Jest to element przygotowań do jakiś zawodów AR w lutym.
Dla mnie to był powrót do fajnych praktyk wspólnych wieczorowych wyjazdów z wiosny. Fajnie było, ale ... zimno. Szczególnie w stopy. Ja co prawda długo nie jeżdżę na rowerze zimową porą, ale chętnie wysłucham cennych porad, co tu zrobić, aby było ciepło.
Dla mnie było to również pierwsze poważne kręcenie, bowiem w tym roku to tak było olewancko do tej pory. Ale na budowanie formy jeszcze mam czas. Zresztą, czy jest ona mi do czegoś potrzebna? No może tylko na planowaną wyprawę z synem na Mazury.
A licznik, dalej coś nawala. Przewyższenia wyszło mi ... 58670 m.

Zima zapanowała i sypnęło śniegiem. Oczywiście to nie powód, aby nie wyjść na rower.
Dawno nie kręciłem się po mieście, więc chciałem zobaczyć jak wygląda życie rowerowe w mieście. Przy okazji chciałem sprawdzić warunki do uprawiania sportów zimowych. Tak więc wybrałem się kielecką "chlubą", którą władze naszego miasta zawsze chwalą się, gdy mowa o ścieżkach rowerowych, a mianowicie ścieżką od Zalewu aż na Stadion.
Rowerzystów za dużo nie widziałem, zaledwie jednego, ale po śladach widać, że nie jesteśmy sami.

Nie jesteśmy sami. © Robert

Tak jak można było się spodziewać, to oczywiście ścieżka ta w niektórych częściach wcale nie było odśnieżona, a tak niewiele brakowało. Jak poniżej widać, ciąg pieszy został odśnieżony, a po lewej stronie ścieżka rowerowa zupełnie nie ruszona.

Ścieżka rowerowa w centrum miasta. © Robert

Stoki dopiero w przygotowaniu. Narciarze zaskoczeni, stawili się licznie z całym sprzętem, ale wyciągi nie działają, trwa naśnieżanie. Tak więc, najlepszym moim sportem zimowym jest ... rower.

Sporty zimowe. © Robert

Jednak co innego mnie zaskoczyło w drodze powrotnej. Na chwilę bowiem przeniosłem się w ... Alpy. Mój licznik rowerowy zaczął coś szwankować i nagle moją wysokość pokazał na wartość nawet ponad 3.000 m n.p.m. Prawie jak w Alpach.

Prawie jak w Alpach. © Robert

Mało tego, podczas całej trasy pokonałem przewyższenie ponad 21.000 m.

Rekordowe przewyższenie. © Robert

A najśmieszniejsze jest to, że maksymalne nachylenie wyniosło - 99 %. I dałem radę ;-)

Nachylenie max 99%. © Robert

Tak więc ciekawie było. Mam nadzieję, że to tylko jakieś chwilowe zawirowania, lub bateria na wyczerpaniu. Przetestujemy następnym razem.

Tak, i znów zaczynamy kolejny sezon. Już 19 z kolei. Jaki będzie? Hm, trzeba mieć nadzieję, że będzie dobry. Plany są, a założenia noworoczne? A jak zwykle, jak co roku ja mam jedno główne: 1000 km. To minimum. A co będzie, to będzie.
Dziś na krótko wyszedłem, aby jakoś zaznaczyć ten początek sezonu. Była Wiśniówka.