Jazda do pracy i później powrót do domu. Do pracy postanowiłem pojechać przez "swoją" ścieżkę treningową, ponieważ jakoś ostatnio nie mam okazji pojeździć po lesie. Jak już wychodzę na rower, to aby pojechać do pracy, albo z dzieciakiem w foteliku. No a w terenie, to za bardzo trzęsie fotelikiem. Ten wpis też uzupełniony o taką właśnie jazdę sobotniego popołudnia.
W sumie dobrze się stało, że tam pojechałem, ponieważ zauważyłem modernizację jednej ścieżki, która w tym momencie jest jakaś szersza i równiejsza. Czyżby to było związane z budową obwodnicy kieleckiej? Sam nie wiem, ale kiedyś muszę to sprawdzić dokładnie.
No a po pracy, znów jechałem na mokro, ponieważ przed samym wyjściem z pracy, zaczął padać deszcz. Jak już wychodziłem, to nie padało, ale niestety było mokro. A pech chciał, że nie miałem ze sobą żadnych błotników.
Ale tym samym ostatnio przekonuję się do kostki na ścieżki, ponieważ już 10 min. po deszczu kostka zaczęła przesychać, natomiast na ulicy sporo wody. A już po 20 min. kostka była całkiem sucha. A ulice - godzinę po deszczu były jeszcze mokre.

Pomimo niezachęcającej pogody wybrałem się ponownie do pracy rowerem. Całe szczęście, że przestało padać. Jednak ulice mokre. W sumie zaletą ścieżek robionych z kostki jest to, że ona szybciej wysycha, niż asfalt. No chyba, że teraz takie są nowoczesne asfalty, że szybko woda spływa.
Tak z innej beczki. Ależ ten Sylwek wczoraj ładnie ciągnął Basso na Tour de France. Jak wyrwał, to w peletonie zostało 15 kolarzy. Aż miło było popatrzeć. A zdjęcie zrobione z ... telewizora, dlatego takie mało wyraźne. Z przodu Sylwek, za nim Basso, Voeckler i mój ulubieniec Evans.

Szmyd w akcji © Robert

Wracając po pracy znów spieszyłem się, aby nie dopadła mnie kolejna burza.
No a wieczorem usłyszałem sensacyjną wiadomość, że Majka Włoszczowska i trener Piątek rozstali się. Nie znam się, ale nie wiem czy na rok przed igrzyskami olimpijskimi taki ruch, taka zmiana jest wskazana. No a poza tym, to chyba trener Piątek był trenerem kadry narodowej, a taką osobę powołuje PZKol., a nie Maja Włoszczowska. Więc jak ona mogła z nim rozwiązać umowę.
Szkoda mi tylko pozostałych pań z ekipy, bo czy również Galiński będzie dla nich takim mentorem, jak to zostało przedstawione.

Po kilku dniach przerwy, dziś ponownie udało się pojechać do pracy na rowerze. Miałem dziś swój cel, o czym na moim blogu - Rowerowe Kielce.
Dziś znów zbiera się na burzę. W pracy to nawet mi mówią, że jak była ładna pogoda, to ja samochodem dojeżdżałem, a jak ma padać - to na rowerze. A ja im na to, że po ostatniej ulewie, tak mi się spodobała jazda w deszczu, że teraz tylko szukam takich możliwości ;-).
Poniżej uzupełniam o zdjęcie wykonane podczas niedzielnego wypadu poza miasto wraz z moją ekipą. Miejsce zdjęcia, to chyba podjazd na Ameliówkę.

Robert w akcji. © fot. Zenek

Wpis uzupełniony jeszcze o wczorajszą jazdę z synkiem w foteliku, no a jazda oczywiście po mieście.

Już dawno nie byłem na takim fajnym wyjeździe. Tym razem z kumplami z Motylej nogi wybraliśmy się w nasze góry, z najfajniejszymi podjazdami: Radostowa i Ameliówka.
Radostowa w terenie, nawet dawałem radę, jedynie moje już łysawe opony czasami nie trzymały na wilgotniej ziemi.
Ameliówkę również zrobiłem i to całkiem fajnie mi się wjeżdżało. Co prawda premii górskiej nie wygrałem, ale nie było najgorzej.
Niestety ja musiałem wcześniej wrócić, więc pognałem do domu.
No a jeszcze późnym popołudniem wyskoczyłem na chwilę z synkiem, coby wykonać kilka zdjęć do bloga. Zobaczyć również, co się dzieje rowerowego w moim mieście.

Nareszcie piękna pogoda, więc korzystając ze sposobności wybrałem się wraz z synami na wycieczkę. Głównie to po mieście. Zbierałem materiały do swojego bloga, aby napisać parę ciekawostek. No a przy okazji i chłopaki byli zadowoleni.
Pojechliśmy na stadion, bowiem tam tylko prowadzi ścieżka rowerowa, bowiem inne gdzieś się nagle dziwnie kończą i wcale mi nie po drodze. No ale takich absurdów u nas więcej.

O poranku do pracy.
Hm, ostatnio bardziej intensywniej przyglądam się temu, co dzieje się w moim mieście, a co związane jest z tematyką rowerową. Jednym z planów jest zamieszczanie na moim blogu zdjęć różnych osób jadących w danym momencie na rowerze. Nie tylko ładne dziewczyny, ale ogólnie - różnych ludzi, młodych, starszych, na sportowo i tych na elegancko. Dziś właśnie udało mi się przyuważyć taką rowerzystkę, jednak pech chciał, że wszelkie urządzenia rejestrujące (telefon, czy aparat) były schowane. A była taka okazja. Chciałem galerię zacząć od jakiegoś ładnego. Nie udało się więc uchwycić tych rozwiewających się na wietrze włosów. A cóż, do pracy mnie trzeba było jechać, bo może dalej potowarzyszyłbym nieznajomej rowerzystce. Trzeba mieć przynajmniej telefon pod ręką.
Jak tak przyglądam się, to zauważam, że nawet spora grupa ludzi gdzieś się przemieszcza na rowerach, czy to do pracy, czy do sklepu, czy może rekreacyjnie z dzieciakami u boku. W sumie to fajnie. I widać, że brakuje ścieżek rowerowych, ponieważ ludzie jeżdżą po chodnikach.
Ale była jazda po pracy. ULEWA MEGA ULEWA Lało niemiłosiernie. Ulicami płynęły rzeki. Wyszedłem chyba w najgorszym momencie. Chciałem uciec jeszcze przez tą burzą, ale nie udało się. Zmoczyło mnie doszczętnie, całe szczęście, że było ciepło i nawet ten deszcz był ciepły. Jak już dojechałem do domu, to przestało padać. Przygoda niesamowita.

"Deszcze niespokojne
potargały sad,
a my na tej wojnie
ładnych parę lat."

Tak mi się dziś przypomniał początek piosenki z Czterech Pancernych, w nawiązaniu do wczorajszej pogody, gdzie prawie cały dzień lał deszcz. Dziś na szczęście znów można było wskoczyć na rowerek i pojechać do pracy.
A po pracy jeszcze wyskoczyłem z chłopakiem na foteliku na miasto, aby przyjrzeć się miejskiej infrastrukturze rowerowej, odkąd zacząłem pisać bloga na ten temat.
Jak ktoś jest z Kielc, to zapraszam.

Po paru dniach odpoczynku od roweru, znów dzisiejszy dziś zaczął się pięknie: rowerem do pracy. Ostatnio aura faktycznie jest do kitu, ale jestem na to przygotowany. Choć nie fajnie się tak umoczyć. A jeszcze jak wczoraj nieco rower sobie czyściłem, to tym bardziej żal.
W drodze powrotnej nieco zasuwałem, ponieważ nad moim domem "wisiała" dość ciemna chmura, no a wiadomo, że raczej nie chciałbym zmoknąć.

Dziś kolejny dzień rowerowy. Teraz to rower dobrze mi robi, ponieważ ostatnio mało sypiam, a po rowerze jakiś taki mniej zmęczony jestem.
Dziś rano pogoda zapowiadała ciężką próbę, bowiem i prognozy, jak i poranek nie nastrajały pozytywnie. No ale zabezpieczyłem się całkowicie, ale na szczęście nie trzeba było korzystać z tych zabezpieczeń.
Jednak nie chwal dnia ....
No i wszystko na to wskazuje, że dziś pęknie mi 1.000 km w tym roku. Kończy się akurat półrocze, więc czyżby i na koniec roku byłby dobry wynik? Zobaczymy.
Jeszcze jeden fakt muszę odnotować, że w tym miesiącu zrobiłem 465 km, co również jest moim miesięcznym rekordem. Nawet tego się nie spodziewałem. Ale, większość km, to dojazd do pracy.
No i jest tysiączek. Po południu jeszcze jazda z synkiem po okolicach. A jutro, ... odpoczynek.

Kolejny, fajnie rozpoczęty dzień jazdą do pracy. Nieco deszczem straszyło, ale dziś jestem na to przygotowany.
Miał być paskudny dzień, ale po pracy nawet całkiem ładnie się zrobiło, co pozwoliło jeszcze wyjść na rowerek z najmłodszym synkiem. Więc pojeździłem po osiedlu.